Λίγα είναι τα παιχνίδια που μένουν στο μυαλό με νοσταλγία. Από τα παλιά αγαπημένα "Αγαλματάκια ακούνητα" και "Γάτα γατούλα" στα νεότερα Mario, Zelda και Starcraft. Η έκρηξη του video gaming την τελευταία δεκαετία μείωσε ποσοστιαία τουλάχιστον τα σπουδαία παιχνίδια, τα διαμάντια του gaming και τα πιτσιρίκια των zeros έχουν πλέον άλλους ήρωες, πολυδιάστατους, με full anti-aliasing (δες το πλήρες λεξιλόγιο όρων στο τέλος του άρθρου) και anisotropic filtering με υψηλής ανάλυσης textures και hollywood-ιανό voice acting να αναπολούν σε μεταμεσονύκτιες συζητήσεις με την παρέα τους. Αλλά ας μην παρεξηγηθώ...
O Mordred (φαίνεται στην εικόνα) ήταν γιος του Βασιλιά Αρθούρου και της αδελφής του - μόνο κατά το ήμισυ - Morganas, συμφώνα με μια εκδοχή του γνωστού μύθου της αγγλικής λογοτεχνίας. Καταραμένος να αναπτυχθεί σωματικά και πνευματικά πολύ ταχύτερα από το κανονικό, μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον, όπου η ζωή του αποκτά σκοπό πολύ νωρίς: να σκοτώσει τον πατέρα του και να γίνει αυτός, ως διάδοχος εξ αίματος, βασιλιάς του Κάμελοτ. Η Morgana τον γαλούχει ανάλογα, με μια διεστραμμένη ηθική και 10 χρόνια μετά τη σύλληψη του, η οποία κρατιέται κρυφή από τον Αρθούρο, εμφανίζεται στον πατέρα του, σε ώριμη ηλικία και του αποκαλύπτει τις προθέσεις του. Έτσι χαρακτηρίζεται εύλογα ως προδότης. O Morderd μάλιστα θεωρείται ένας από τους πιο σπουδαίους και αδίστακτους προδότες της λογοτεχνίας. Παρουσιάζεται πάντα σχεδόν ως άτιμος, χωρίς αναστολές, μισαλλόδοξος σχεδόν κακούργος, ως μια σκοτεινή φιγούρα σε ένα ήδη σκούρο "φόντο", αυτό του βασιλείου του Κάμελοτ της μεσαιωνικής Αγγλίας. Σε όλο το έργο μάλιστα παίζει τον αρνητικό πόλο του διπόλου, Mordred-Αρθούρος, του κακού με το καλό, το σκοτάδι με το φώς. Ο χρόνος τον φέρνει τελικά έναντι του πατέρα του στο πεδίο της μάχης όπου καιπεθαίνει άδοξα έχοντας καταφέρει ωστόσο να τραυματίσει θανάσιμα τον μυθικό Βασιλιά ο οποίος θα υποκύψει λίγο αργότερα. Έτσι εκπληρώνει το πεπρωμένο του και ξεδιπλώνει το κουβάρι της ιστορίας με κόστος τη ζωή του. Εδώ σταματά ο μύθος και ξεκινά..